Spreken voor publiek – part 2

Spreken voor een publiek, part 2

En dan had ik dat diploma uiteindelijk gehaald met de allergrootste voldoening of de volgende uitdaging bood zich aan. Op zoek naar werk in een periode dat er vrij veel werkloosheid was.

Via mijn broer die melkveehouder was kreeg ik de kans om een stage te lopen in een melkfabriek. Hij had de directeur hierop aangesproken. Mijn passage aldaar was ook een wonder, in die zin dat het me bevestigde dat ik voor de verkeerde studie had gekozen of toch minstens gaf het mij aanwijzingen over een professioneel leven dat ik absoluut moest vermijden. Met de auto er geraken was al een lijdensweg, in de fabriek zag ik het zonlicht niet en de geluiden waren oorverdovend. Ronkende motoren, heen en weerslaande zuigers, kleppen die openden en sloten, en daarbovenop het kletteren van glazen flessen op de lopende band. Bovenop al dat lawaai kon je regelmatig de directeur horen brullen tegen zijn personeel. En dat personeel, velen waren kleine boeren die er de brui aan hadden gegeven omwille van een té laag inkomen en waren dan binnengehaald in een sector waar ze dachten nog bij aan te sluiten. Die overgang verliep niet gemakkelijk en ik ontmoette boeren die regelmatig een kalmeerpilletje slikten om hun hartslag te verlagen, en dat was nodig als de directeur in de buurt kwam. Mijn eerste passage in het bedrijfsleven was geen succes en mijn stagecontract kreeg dan ook geen vervolg. Ik viel terug op een uitkering en kreeg de tijd om me te bezinnen: wat nu?

Het liep dicht tegen de herfst aan toen ik op een mooie nazomernamiddag braambessen stond te plukken op de buiten, met op de achtergrond geluiden van voortsnellende auto’s op de autoweg. Ik voelde me ontspannen en tevreden, maar ook enigszins verward, want het was me helemaal niet duidelijk wat ik van mijn leven wilde maken. Ik vond het heerlijk om niet te hoeven meespelen in het drukke voorthollende leven dat ik hoorde, maar ik wist begot niet wat ik dan wel met mijn leven aan moest. Misschien moet ik wel een bedrijfje opzetten dat confituur maakt ‘op grootmoeders wijze’, waaide door mijn gedachten.

Enige tijd later kreeg ik de tip van een vriend dat de Hogeschool Gent dringend docenten zocht. Hij had hiervoor een uitnodiging gekregen maar was er niet op ingegaan, maar hij was wel zo vriendelijk mij hiervan op de hoogte te brengen. Ik nam onmiddellijk telefonisch contact op met de directie en werd meteen ook uitgenodigd. De directeur stelde me twee vragen. Vooreerst informeerde hij of ik het gepaste diploma had en vervolgens vroeg hij mij of ik drie dagen later kon beginnen. Ik werd dus meteen aangeworven. Het onderwijs godbetert, daar had ik nooit bij stilgestaan als een optie. Maar meteen ook kwam mijn grote angst op de proppen: ik zou alweer het woord moeten nemen voor groepen studenten van vooraan in de twintig. En niet zomaar eenmalig zoals met de verdediging van mijn eindwerk, neen, nu ‘the real stuff’: dagelijks voor een kritische klas. Op de korte tijd die me gegund was bereidde ik mijn eerste lessen voor. En daar stond ik dan vooraan, met een krijtje in de hand en al mijn onzekerheid daar achter. Het werd een fiasco, ik holde door de leerstof, stond te zweten als een os. Maar dezelfde dag nog gebeurt er een nieuw wonder. De directeur nodigde me uit naar zijn bureau, neen, niet om me te berispen omwille van klachten over mijn eerste lessen, maar om me te melden dat hij mij liever een andere opdracht wou geven in de richting Metaalkunde.

En wat was hieraan het grote voordeel voor mezelf: er waren in die richting respectievelijk twee en drie studenten. Een wereld van verschil! Ik gaf dan nog wel les, maar het waren ook meer uitwisselingen, ik had meer écht contact met hen en er werd dan ook wel eens een onderwerp aangesneden dat niet direct tot de leerstof behoorde. Een kolfje naar mijn hand dus. En zo kwam ik mijn eerste jaar als docent vrij probleemloos door. Oef! Het jaar daarop werd ik aangesteld als assistent in de richting Industrieel Ingenieur. Het voordeel daaraan was dat ik tijdens zo een les slechts sporadisch het woord moest nemen. Ik gaf een opdracht, gaf enige aanwijzingen hoe ze het probleem het beste konden aanpakken en tenslotte kwam er een oplossing op het bord, veelal door een student aangebracht. Fluitje van een cent. En zo heb ik dan toch stilletjes aan geleerd om met meer vertrouwen voor de klas te gaan staan. De aard van de vakken was ook zodanig dat ik met mijn opgedane kennis van de universiteit wel een tijdje voort kon, ook dat gaf me meer vertrouwen. In mezelf bleef er wel een stemmetje mij neerhalen dat ik niet voldoende bekwaam was voor die opdracht, ik gaf dat stemmetje trouwens gelijk, maar de moed om zonder veel stress het woord te nemen voor grotere groepen heb ik daar wel bijeengeraapt. Dat betekende nog niet dat ik binnen een grote groep zomaar spontaan de micro zou vragen om het woord te nemen,  daar heb ik het trouwens nog steeds lastig mee.

2.352 gedachten over “Spreken voor publiek – part 2”

  1. I truly appreciate this post. I¦ve been looking everywhere for this! Thank goodness I found it on Bing. You have made my day! Thank you again

  2. I’m typically to running a blog and i really respect your content. The article has really peaks my interest. I am going to bookmark your site and hold checking for brand spanking new information.

  3. An interesting discussion is worth comment. I think that you should write more on this topic, it might not be a taboo subject but generally people are not enough to speak on such topics. To the next. Cheers

  4. I have learn a few just right stuff here. Certainly price bookmarking for revisiting. I wonder how a lot effort you set to make this type of great informative website.

  5. I’m impressed, I have to say. Actually rarely do I encounter a blog that’s each educative and entertaining, and let me let you know, you may have hit the nail on the head. Your thought is outstanding; the difficulty is something that not sufficient people are speaking intelligently about. I am very completely satisfied that I stumbled throughout this in my search for one thing relating to this.

  6. I’m not sure where you are getting your info, but good topic. I needs to spend some time learning more or understanding more. Thanks for great info I was looking for this information for my mission.

  7. I was suggested this website by my cousin. I am not sure whether this post is written by him as no one else know
    such detailed about my problem. You’re incredible! Thanks!

  8. Good post. I learn something totally new and challenging on blogs
    I stumbleupon everyday. It’s always useful to read content from other writers and
    use something from their web sites.

  9. certainly like your website however you have to take a look at the spelling on quite a few of your
    posts. Many of them are rife with spelling problems and I find it very troublesome to inform the truth then again I will surely come back again.

  10. Spreken voor publiek – part 2 – Huis van Wonderen dominoqq
    topfun versi baruhttp://karlskronamakerspace.org/wiki/index.php?title=Anv%C3%A4ndare:CarolineLatham dominoqq