Studeren aan de universiteit

Studeren aan de universiteit.

Sommige kinderen worden door hun ouders de grond ingeboord, verweten dat ze zo gigantische minkukels zijn en dat ze maar niet moeten denken dat ze er in het leven iets van zullen terechtbrengen. Bij mij was het net andersom. Al sinds de lagere school werd ik vooral door mijn vader de hemel in geprezen als een superintelligent baasje.

Ik vermoed dat ik dat vooral te danken had aan een goed geheugen en ik kon goed en snel rekensommetjes maken. Mijn moeder vond mij, samen met mijn drie andere grotere en oudere broertjes, dan weer de mooiste kindjes van de omtrek, waar ze o zo trots op was.

Leven met de verwijten dat je niks waard bent moet verschrikkelijk zijn, maar aan de andere kant van het spectrum is het ook niet van de poes. Want ik voelde mij verplicht om aan de wensen van mijn vader te voldoen en dus deed ik mijn best. Altijd mijn best gedaan om ‘de eerste van de klas’ te zijn. En dan was er de proclamatie waarop ik telkens naar voor werd geroepen om mijn prijzen in ontvangst te nemen uit de handen van een of andere notabele ( de pastoor, de notaris, de directeur, de industrieel). Eerste prijs in Moedertaal, eerste prijs in Rekenen, eerste prijs in Godsdienst, enz. … en mijn medeleerlingen stonden erbij en keken er naar ( al of niet jaloers, dat hield me niet zo bezig). Onder de trotse ogen van vooral mijn moeder die daar zat te glunderen met de prestaties van haar jongste zoon.

En dan was het voor mijn vader ook evident dat ik later voor de moeilijkste studie zou kiezen: burgerlijk ingenieur ( in NDL: civiel ingenieur). Hij zag me op mijn zesde al directeur worden van een grote metaalfabriek in Zelzate die toen in de stijgers stond en werkgelegenheid ging verschaffen aan duizenden mensen. Ik pruttelde rond mijn twaalfde nog even tegen dat ik liever Latijn-Griekse wou doen in plaats van al die wiskunde, maar er was geen ontkomen aan.

En dus bleef ik mijn best doen, hoewel de resultaten, naarmate ik ouder werd, toch niet resulteerden in de superman waarvoor ik moest doorgaan. Inmiddels was ik in die mate gebrainwashed dat ik voor mezelf ook geen andere opties meer in gedachten had en dus vertrok ik naar de universiteit met de bedoeling dit enerzijds verdomde, maar anderzijds ook wel begeerde diploma te halen. Niet té veel in de toekomst kijken, we zien wel hoe het loopt!

Ik had een studentenkamertje gehuurd in de drukste studentenstraat voor een zeer lage prijs ( 800 frank, 20 € dus) want daarin had ik me toen ook al gespecialiseerd: ik wou niet dat mijn ouders zich enige financiële moeite voor mij zouden getroosten. En dus volstond een ruime studiebeurs moeiteloos om de kosten te dekken. Mijn vader was boer en zijn belastingaangifte liet toe dat hij gecatalogeerd werd onder de lage inkomens wat resulteerde in een maximum studiebeurs.

Mijn verplaatsing naar de studentenstad is toch ook wel een verhaal apart. In de wijk waar ik lagere school had gevolgd woonde een gescheiden dame die dagelijks naar Gent pendelde. Haar werd gevraagd of de mogelijkheid niet bestond om op maandagochtend met haar mee te rijden in haar Toyota Corolla. Geen probleem en zo mocht ik elke maandag verhaaltjes aanhoren over de irritaties die ze had tegenover haar moeder waar zij sinds haar scheiding terug bij inwoonde. Voeg daar nog aan toe een gigantisch voorzichtige bestuurder wat ook de achterliggers op de zenuwen werkte als ze weer eens een kans liet voorbijgaan om de steenweg over te steken ( in gedachten duwde ik dan telkens op het gaspedaal) En daarbovenop pafte ze de ene sigaret na de andere. Ik zag haar nauwelijks zitten in de rookwolk. En zo werd ik rond halfnegen afgeleverd aan mijn kot. Goedkoop, dat zeker en een stuk van mijn legendarische verdraagzaamheid is daar wel ontstaan.
En dan was ik zo doodop van de reis dat ik me maar meteen op de zetel nestelde of liever nog onder de lakens ging. Het begin van een nieuwe week!

De zin om de lessen te volgen verging mij helemaal. Ik probeerde dan op mijn eentje de leerstof wat bij te houden. Veel structuur zat daar ook niet in, ik wist niet te onderscheiden wat wel en niet belangrijk was, kwam in tijdnood en slaagde er dan ook nooit in om een cursus helemaal tot het einde te blokken, waardoor ik een dosis geluk nodig had bij de examens. Dat geluk ontbrak natuurlijk. Er waren nog een aantal factoren die  mijn eerste universiteitsjaar nu niet meteen onvergetelijk maakten, tenzij dan in de negatieve zin. Vooreerst was er één van mijn kotgenoten die blijkbaar de spilfiguur was in een muziekgroepje en die hadden blijkbaar een perfecte oefenruimte gevonden op zijn kot. Rond tien uur ’s avonds hield dat gelukkig op, veelal na  klachten  van mijnentwege. Maar dan werd ik middenin de nacht gewekt door het gehijg, gekreun en gepiep ( het bed natuurlijk ) in de kamer naast mij waar een student tandheelkunde zijn interesses had verplaatst naar andere lichaamsopeningen van onze vrouwelijke medeschepselen. Mijn fantasie sloeg op hol. En daarbovenop volgde een heel strenge winter met voor gevolg, toen in de kerstvakantie alle studenten het huis hadden verlaten, dat de verwarming het liet afweten en ook nog vele radiatoren kapotvroren. En zo kwam ik op maandagochtend na de kerstvakantie aan op een kamer bij -10°C. De kotbaas was wel van goede wil, maar het heeft toch veertien dagen geduurd vooraleer de verwarming was hersteld. En het mocht blijkbaar ook niet al te veel kosten, want er werd in mijn kleine kamer een zeer grote occasie radiator geïnstalleerd, zonder thermostaatkraan, waardoor het van dan af heel moeilijk was om de temperatuur aangenaam in te stellen: ofwel was het er té koud, ofwel was het er té heet. In zo omstandigheden was het dan ook niet mogelijk om in mijn eerste jaar te slagen, dat begrijpt de lezer ongetwijfeld.  Dus ja, dat eerste jaar was een mislukking, ook de tweede zittijd in september leverde nauwelijks een beter resultaat op.

Wat nu gedaan? Ik zag nog steeds geen alternatieven en mijn vader wou nu ook niet direct zijn droom van een jongste zoon met een superdiploma opgeven, zodat ik besliste om een nieuwe poging te wagen, bissen heet zoiets in het vakjargon. Mijn levensstijl veranderde nauwelijks. Ja, er waren wel wat nieuwe vrienden op mijn weg gekomen en de stress verminderde een beetje, ik durfde al eens meer op café te gaan en ook meisjes wat dichter te benaderen. Neen, ik was nog geen kopie van mijn buurman. Maar, wat er het belangrijkste was, Frans kwam op mijn weg. Neen, niet de taal natuurlijk, gewoon Frans, een schitterend student. Als er examens of testen waren zaten we in alfabetische volgorde en Frans was bevriend met een gast die op twee plaatsen van mij zijn zitje had. En zo zijn we aan de praat geraakt en begonnen we elkaar te ontmoeten. We gingen regelmatig samen sporten wat me de kans gaf om ook tijdens de week eens een douche te nemen, dat was wel hoognodig. Wat was er nu zo speciaal aan Frans, zoals al gezegd: een schitterend student met ouders van zeer eenvoudige afkomst. We zaten in een aula met 350 ( waarvan 349 slimme gasten …) en bij de proclamatie begin juli bleek Frans de eerste te zijn van gans dat pak! Applaus op alle banken, maar wie bleek er niet present te zijn: Frans. Hij was al vertrokken op vakantie en vond het niet nodig aanwezig te zijn. Ik heb hem in al die tijd dat ik hem heb gekend nooit op ook maar een lichte zweem van arrogantie kunnen betrappen. En zelfs nu nog, bijna vijftig jaar later, heb ik behoorlijk moeten zoeken om een spoor van hem terug te vinden, ondanks hij er wel een succesvolle carrière heeft opzitten. In de loop der jaren ben ik hem een tijdlang uit het oog verloren.

Dat ik mijn diploma uiteindelijk heb gehaald, meer zelfs, telkens slaagde ik de daaropvolgende jaren in de eerste zittijd, heb ik helemaal aan Frans te danken. Moeilijke stukken van de leerstof ( waar ik gewoon geen snars van begreep) nam hij met mij door en hij kon dat zo eenvoudig voorstellen dat zelfs ik het uiteindelijk wel door kreeg. En dus haalde ik op de meeste van mijn vakken de helft, soms ietsje meer, soms ietsje minder, maar de eindbalans was uiteindelijk altijd positief, hoewel ik meermaals vond dat die proffen me een gunstiger cijfer hadden gegeven dan wat ik zelf in gedachten had. Ik ben te bescheiden.
Achteraf bekeken was het opduiken van Frans in mijn leven ongetwijfeld een wonder, dit was geen toeval. Het was de bedoeling dat ik dit diploma zou halen en dus werd mij van bovenaf een engel gestuurd.  Op dat moment zag ik Frans veeleer als een vriend dan als iemand die mij door God of wie dan ook gestuurd was om mij te helpen mijn studies af te maken.

 

3.751 gedachten over “Studeren aan de universiteit”

  1. I am extremely impressed with your writing skills as well as with the layout on your blog. Is this a paid theme or did you customize it yourself? Either way keep up the excellent quality writing, it’s rare to see a great blog like this one nowadays..

  2. I really like your writing style, good information, regards for posting :D. “Freedom is the emancipation from the arbitrary rule of other men.” by Mortimer Adler.

  3. Nice post. I be taught one thing more difficult on completely different blogs everyday. It is going to at all times be stimulating to learn content from different writers and practice just a little something from their store. I’d prefer to make use of some with the content material on my blog whether or not you don’t mind. Natually I’ll give you a hyperlink in your internet blog. Thanks for sharing.

  4. Quality articles or reviews is the key to be a focus for the
    users to pay a visit the site, that’s what this website is providing.

    P.S. If you have a minute, would love your feedback on my
    new website
    re-design. You can find it by searching for «royal cbd» — no sweat if
    you can’t.

    Keep up the good work!

  5. You have made some good points there. I looked on the net for
    more info about the issue and found most individuals will go along with your views on this site.

  6. [url=https://prednisone.us.org/]prednisone 50 mg cost[/url] [url=https://tretinoin365.com/]tretinoin[/url] [url=https://buydoxy.com/]doxy[/url] [url=https://sildenafiltb.com/]sildenafil 100mg price[/url] [url=https://buypropecia247.us.org/]where to buy propecia[/url] [url=https://doxycyclinetabs.com/]doxycycline hydrochloride 100mg[/url] [url=https://sildenafil4you.us.org/]sildenafil in mexico[/url] [url=https://neurontingab.com/]neurontin cost[/url] [url=https://phenergan365.com/]phenergan otc australia[/url] [url=https://lxapro.com/]lexapro 20[/url] [url=https://retina3.com/]retin a[/url] [url=https://prednisonesale.com/]prednisone pharmacy prices[/url] [url=https://azithromycin.us.com/]azithromycin online[/url] [url=https://wellbutrin360.com/]wellbutrin sr 150 mg[/url] [url=https://tadallafil.com/]cost of tadalafil 20 mg[/url] [url=https://ivermectin.us.com/]ivermectin tablets[/url] [url=https://ivaltrex.com/]valtrex buy[/url] [url=https://cephalexin911.com/]cephalexin 50 mg[/url] [url=https://chydroxychloroquine.com/]hydroxychloroquine online[/url] [url=https://vardenafilxr.com/]vardenafil 20mg tablets[/url]